Deel 1:
Schilderen met Johan Cruijff
Als kind zijnde keek ik vol bewondering naar Cruijffie. Als 6 jarig jochie werd ik m'n bedje uitgehaald door mijn lieve vader. "Henk, Henk, Ajax voetbalt, met Cruijffie, kom je kijken!?"
Tuurlijk, kriebels in mijn buik, Ajax, Cruijffie, Ajax, Cruijffie, dat ken je niet, dat voel je!
Voelde ook meteen wat een Amsterdammer is! Dat ben ik!
Nu, wat jaartjes later, krijg ik de kans om Cruijffie even allen voor mezelf te hebben.
Voel mijn Amsterdamse Ajax bloed door m'n aderen stromen.
De straat, de humor, het accent, de stad, de geur van 't Y, de steegjes.
Al druk pratend (had niet anders verwacht) komt hij binnen, in de nostalgische oude kleedkamer van het Olympisch Stadion, hoor opeens het Ajax publiek in m'n hoofd, Ajax, Ajax.
Had van te voren, natuurlijk de ruimte gevuld met Ajax schilderijen, ze pronkten aan de wand.
"Hai, ik ben Henk." "Johan!" Grote ferme warme hand.
"Hoe gaan we 't doen Henkie?", was zijn vraag.
Klonk natuurlijk niet onzeker, niet nadenkend over, wat nu!
Overziet de situatie en maakt er het beste van, als ik niet schilder, gebeurd er ook niets.
Zoiets van, je moet altijd op doel schieten, anders mis je altijd.
Het idee was simpel, maar toch pakkend. Drie Amsterdamse kruizen aan de linkerkant, met witte verf over de zwarte verf. Sjabloon van tevoren uitgesneden, als een ingestudeerde vrije trap.
Cruijffie aan de slag met de spuitbus. "Oké, dat ziet er cool uit."
Nu de rest van het doek rood, maar dan wel om Cruijffie heen, die ik op het doek geschilderd heb.
Cruijff passeert Cruijff.
Mond staat niet stil. Vind het fantastisch wat ik doe, groot project voor zijn droom, voor zijn Foundation, met veel BN-ers schilderen en de opbrengst voor de Cruyff Foundation.
Johan klets maar door, vol gedrevenheid schildert hij verder.
Het gesprek ging erover dat je samen veel dingen kunt bereiken, zoals nu dus gebeurd.
En dat hij dat goede gevoel bij ons, Freeda en mij heeft, hij prijst me de hemel in.
Hoor het Olympisch Stadion roepen, Henkie, Henkie, zie mezelf staan, na mijn winnende doelpunt in mij Ajax tenue en een grote goedkeurende blik van mijn leraar Johan Cruijff.
"Wat een wonder, cool, hoe deed je dat", vroeg hij.
Hee, effe opletten Henkie, Cruijffie iets te enthousiast bezig.
Johan, let op, je moet het zo doen. Niet zomaar, leg je gevoel er in, beetje strakker Johan, concentreer je!
De toegestroomde pers is doodstil, camera's flitsen, TV camera's draaien, adem wordt ingehouden.
Die Henk zegt gewoon wat HIJ moet doen!
Johan heeft 't niet in de gaten, concentreert zich op 't schilderij en pakt de draad op.
"Hij wordt prachtig!", zegt hij.
Vol trots laat ik hem nog meer trucjes zien om alles nog mooier en spectaculairder te maken.
Stil laat hij mijn gang gaan en voelt de passie, die hij zo goed kent.
Pers flitst door, muisstil, laten ons ons gang gaan, of Johan en ik heiligen zijn.
Voelde me één met Johan en omgedraaid.
Wat zou mijn pa trots zijn! En de pa van Fré.
Het schilderij is klaar!
Johan staat er prachtig op in zijn Ajax shirt met Amsterdamse achtergrond.
Een grote arm om me heen van Cruijffie is het gevolg.
"Dank je wel voor zoiets moois", waren zijn woorden.
De pers brand los, of we 't doek even omhoog wilden houden, … een kletsnat doek!!!
Natuurlijk, maar effe snel dan hè, anders wordt het een tranendal.
Vol trots tonen Cruijffie en ik het doek, flits, flits, flits gaan de camera's.
Hé Johan, Henk, kijk even mijn kant op, tuurlijk 30 x dezelfde vraag.
Zalig, grote lach van Johan, voelde als een warme deken!
TV camera's zoemden, Cruijff prijst mij en het project de hemel in.
Terwijl ik geïnterviewd wordt, hoor ik precies wat hij zegt in de camera's.
Schilderij vol passie, uitmuntende kunstenaar. Trots dat hij met mij mocht schilderen…. voelde me groots!
De journalist vraagt aan Cruijff: "Is het een doelpunt?"
"Tuurlijk is het een doelpunt", zegt Johan, "het tegendeel is nooit bewezen!" Typisch Cruijffiaans.
Na 4 uur was het weer tijd voor Johan om te gaan.
De pers druipt weer af, snel de foto's doorsturen, filmpje in elkaar zetten voor Shownieuws, RTL Boulevard, Ajax, etc vanavond en de kranten voor morgen vullen met foto's en een geschreven stuk nog voor de deadline, Telegraaf, Parool, Metro, welke krant niet?!
Johan en ik komen weer wat tot rust en dankt me nogmaals voor deze bijzondere middag.
"Graag gedaan man, blij dat ik iets voor jou kan doen," zeg ik.
Pffff, heel Nederland zou wel iets voor Cruijffie willen doen, maar dan moet je het ook wel DOEN natuurlijk!
Johan gaat er weer vandoor, maar niet voordat hij wat voor mij in ons gastenboek voor dit project een persoonlijke krabbel heeft geschreven:
"Ik was in dit geval een goede assistent, van een schilder die past zoals ik denk!
Bedankt!! JOHAN CRUIJFF.
Henk Veen
Deze column is gebaseerd op het evenement en ons project van de afgelopen maanden schilderen met BN-ers, voor het goede doel, met een waanzinnige finale in de Bijenkorf tijdens de Marathon weken 31 maart t/m 12 april 2009, met prachtige veiling van de doeken als afsluiting, waarvan de opbrengsten naar de Cruyff Foundation gaan.
Binnenkort meer over het project schilderend met BN-ers.
Speciaal gescheven en getekend voor www.bronmagazine.nl
|